Człowiek z Bogiem

 Człowiek z Bogiem

Czy zwyczajny człowiek może żyć w bliskiej relacji z Bogiem? 

Oto co mówi na ten temat sam Pan Jezus i co podyktował mi Bóg w sprawie mojego zapytania:

Czy każdy może żyć w bliskiej relacji z Bogiem? Czy tylko święci i duchowni?

„Nie stawiam przed człowiekiem wielkich wymagań (przed prostym człowiekiem). Nie ukrywam przed nim żadnych tajników, droga do mnie jest prosta. Przyjmij mnie, pochwyć moją dłoń i chodź za mną. „Przyjdźcie do mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a ja was pokrzepię.” (Mt 11,28) Jest to przesłanie skierowane do wszystkich, nie tylko do tych wybitnych jednostek, które kościół stawia za wzór i próg nie do przeskoczenia dla zwyczajnego śmiertelnika. A przecież ja do wszystkich przychodzę, uniżam się najbardziej, jak tylko mogę, żeby ku człowiekowi prostemu się skłonić i rękę mu swoją podać. Nie ma w tym nic niezwykłego, taki po prostu Jestem.”


CZŁOWIEK Z BOGIEM
Zdjęcie pochodzi z https://pixabay.com/pl/


Czy człowiek w przyjaźni z Bogiem musi być krystalicznie czysty, żeby móc z Nim rozmawiać i przebywać? Czy Boga obchodzą nasze niedoskonałości?

 

„Któż jest przed Bogiem czysty jak kryształ? Czy nie tylko ci, których On swoją świętością oświeca? Biorą oni świętość od Niego, nic sami z siebie nie znaczą w świętości, nie mogą nic sami zrobić, jeśli On im nie pomoże.

To Pan wybiera, z kim chce bliżej przestawać, z kim jest w bliskiej relacji, a których musi trzymać na dystans. Kieruje się On zazwyczaj dobrem jednostki, nie każdy może być blisko, i nie każdy może być daleko. Są dusze szczególnie uposażone w łaski Boże, tzw. święci, bo On z nimi często przebywa, niemal stale, więc swoją obecnością ich doskonali – nic sami z siebie nie mogą, bo są tak samo grzeszni, jak wszyscy ludzie na ziemi.

Żadne niedoskonałości w duszy pokornej – która mimo grzechów podnosi się z upadku i idzie dalej – nie sprawiają, że Bóg się od człowieka odsuwa, gdyż On zagląda głęboko w serce i duszę grzesznika, do samego rdzenia duszy, i widzi jaka ona jest naprawdę. To tam jego miejsce się znajduje w duszy człowieka, On tam się lokuje i przebywa z grzesznikiem, który próbuje wstać. Obecność Boga wypływa z wolnej woli człowieka, nie z jego uczynków – w innym wypadku Bóg musiałby trzymać się kilometry od ludzi, żeby się nie skazić ich grzechami, niewiarą i ciemnością mroku myśli. Co więcej, On te myśli rozjaśnia, rozprasza smutek, daje znów radość i lekkość duszy – warunkiem jest dobrowolne zrezygnowanie z grzechu i spojrzenie ku jasności.”


Jeśli szukasz odpowiedzi na to "kim jest Bóg?" zajrzyj do zakładki JEDYNY BÓG.

 

 


Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Szkoła Słuchania Głosu Pana Boga - lekcja uzupełniająca 1. Jeśli nadal nie słyszysz Boga, proś Go o ten dar - musisz mocno chcieć!

Pytania do Boga 111. Czy Boga obraża to, gdy czcimy świętych?

Szkoła Słuchania Głosu Pana Boga - lekcja uzupełniająca 3. Gdy Bóg nagle przestaje się do Ciebie odzywać